Przełom nastąpił w sezonie 1999/2000, kiedy to zajął w końcowej klasyfikacji ósme miejsce. Zaczął od wywalczenia swego pierwszego podium w PŚ – 28 listopada 1999 w Kuopio był drugi za swoim rodakiem Ville Kantee. Był ponadto trzeci w Val di Fiemme (5 grudnia 1999) oraz w Sapporo (22 stycznia 2000). Łącznie trzynastokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak zdarzyły mu się także słabsze występy. Najpierw w lutym w Iron Mountain zajął 47. miejsce, a następnie w ostatnim konkursie sezonu, 19 marca 2000 w Planicy zajął 49. miejsce. W lutym 2000 wziął także udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie był jedenasty.
Latem 2000 zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej siódmej edycji Letniego Grand Prix w skokach. Przy tym raz stanął na podium – 27 sierpnia 2000 w Hakubie był drugi za Janne Ahonenem. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 2000/2001. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata był trzeci, ustępując tylko Adamowi Małyszowi i Martinowi Schmittowi. Ci sami skoczkowie, chociaż w odwrotnej kolejności, wyprzedzili go w sezonie 2000/2001 Pucharu Świata w lotach. Ośmiokrotnie stawał na podium, w tym 3 marca 2001 w Oberstdorfie po raz pierwszy zwyciężył w zawodach Pucharu Świata.