Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję I sekretarza Podstawowej Organizacji Partyjnej PZPR na WDiNP UW. W latach 1984–1990 zasiadał w dzielnicowej radzie narodowej Żoliborza. W 1989 bez powodzenia kandydował do Sejmu kontraktowego, ubiegając się o mandat przeznaczony dla kandydata PZPRObwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 1989 r. o wynikach głosowania i wynikach wyborów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przeprowadzonych dnia 4 czerwca 1989 r. ().. W latach 1998–2002 był radnym powiatu warszawskiego z listy SLD. W 1995 rozpoczął pracę w administracji publicznej. Był kolejno doradcą ministra, dyrektorem Departamentu Stosunków Międzynarodowych, dyrektorem generalnym i szefem gabinetu politycznego premiera w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Od 1998 zajmował dyrektorskie stanowiska w Urzędzie Regulacji Energetyki, w tym od maja 2002 p.o. dyrektora generalnego. 2 grudnia 2002 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełnił tę funkcję do 2005.
W 2008 powrócił do pracy dydaktycznej jako docent w Instytucie Stosunków Międzynarodowych UW. Wykładał też w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie.