Król zmarł w 924 r., prowadząc armię przeciwko rebeliantom w Mercji. Został pochowany w New Minster w Winchesterze, które sam ufundował w roku 901. Po normańskim podboju jego ciało przeniesiono do opactwa Hyde. Przydomek Starszy pojawił się po raz pierwszy w pochodzącym z X wieku Życiu św. Ethelwolda, aby odróżnić go od jednego z jego następców, Edwarda Męczennika.
Rodzina Król Edward był trzykrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się jeszcze za życia ojca. Ok. 893 r. pojął za żonę Ecgwynn, kobietę nieznanego pochodzenia. Miał z nią dwóch synów i córkę: Alfred, zmarł młodo Athelstan (ok. 895 - 27 października 939), król Anglii św. Edyta (zm. 927), żona Sihtrica Caeha, króla Dublina i Yorku
Po objęciu tronu Edward oddalił Ecgwynn i poślubił ok. 901 r. Aelffaedę (zm. 920), córkę Ethelhelma, earla Wiltshire, i Elswithy. Małżonkowie mieli razem Edwin (zm. 933) Eadflaed, zakonnica Ethelhilda, zakonnica Edgifa, żona Eberharda, hrabiego Norgau Eadhilda (zm. 26 stycznia 947), żona Hugona Wielkiego, hrabiego Paryża Elfweard (zm. 1 sierpnia 924), król Anglii Elfleda, zakonnica Ethelfleda, zakonnica Eadgifu (902 - 953), żona Karola III Prostaka, króla Franków Zachodnich, i Herberta III, hrabiego Vermandois Edyta (910 - 26 stycznia 946), żona cesarza Ottona I Wielkiego, miała dzieci