Historia Prace koncepcyjne nad nowymi okrętami dla marynarki Danii, posiadającymi wymienne moduły uzbrojenia, rozpoczęły się na początku lat 80. XX wieku. Koncepcja budowy okrętów, które otrzymały oznaczenie Standard Flex 300, zakładała wyposażenie ich w cztery standardowe gniazda w kadłubie dla wymiennych modułów z różnym uzbrojeniem lub wyposażeniem, które miało być dobierane w zależności od potrzeb i konkretnych misji. Pozwalało to na redukcję liczby okrętów marynarki i potrzebnych dla nich załóg. Miały one zastąpić przeznaczone do wycofania okręty patrolowe typu Daphne, kutry torpedowe typu Søløven i trałowce typu Sund. Przewidziano możliwość zainstalowania uzbrojenia i wyposażenia, dzięki któremu okręty mogły spełniać jedne z następujących zadań: patrolowanie, zwalczanie jednostek nawodnych (wariant uderzeniowy rakietowo-torpedowy), zwalczanie okrętów podwodnych, unieszkodliwianie min morskich (wariant niszczyciela min) albo stawianie min. W wariancie patrolowym mogły służyć do ochrony strefy ekonomicznej, w tym rybołówstwa. Opracowano też warianty wyposażenia do zastosowań pokojowych: unieszkodliwiania plam zanieczyszczeń i badań hydrograficznych.