Od 1869 przebywał w Tomsku, gdzie w 1883 powierzono mu probostwo parafii katolickiej. Podjął próbę uczynienia z tej miejscowości ośrodka życia religijnego, kulturalnego, narodowego i społecznego. W tym też celu założył przy parafii pierwszą polską bibliotekę w Tomsku. W 1893 obok czytelni parafialnej powstała druga polska biblioteka, prowadzona przez działaczy tajnego stowarzyszenia młodzieżowego, studentów Mieczysława Wiercińskiego i Olgierda Grzegorzewskiego. W prowadzeniu obu bibliotek aktywni byli bracia Aleksander i Adolf Macieszowie. Wiele czasu Gromadzki spędzał na objazdach swojej rozległej, bo liczącej 18 tysięcy mil kwadratowych parafii. Powołał do życia szereg oddziałów Towarzystwa Dobroczynności. Inicjował budowę bądź odnawianie obiektów sakralnych, m.in. w Omsku, Tomsku, Spasku.
W 1899 ks. Gromadzki osiadł w Żytomierzu. Pełnił m.in. obowiązki prokuratora seminaryjnego, prowadził też pracę duszpasterską w okolicznych osadach. Doprowadził do powstania pierwszego na ziemiach ukraińskich kościoła w stylu zakopiańskim — w Nowym Zawodzie. Ostatnie lata życia spędził na Wołyniu w Sławucie jako kapelan księcia Romana Sanguszki.