Początki Pierwsze wzmianki o paulicjanach pochodzą z początku VII wieku, z kanonów wielkiego synodu w Dwinie. Zebrani tam biskupi, zwołani przez Jana z OdzunuLaurent Joseph, L'Arménie entre Byzance et l'Islam depuis la conquête arabe jusqu'en 886, Paryż, 1919, zajęli się między innymi potępieniem paulicjanizmu i wprowadzeniem sankcji za jego wyznawanie oraz wspieranie wyznawcówAucher Johannes Baptista, Domini Johannis Philosophi Ozniensis Armeniorum Catholici Opera, Kessinger, 2010. Sami paulicjanie byli jednak grupą istniejącą już od dłuższego czasu, dokumenty synodu podają, iż już w czasie pontyfikatu katolikosa Nersesa III (641-661) doszło do ich pierwszych prześladowań. W źródłach ormiańskich brakuje jednak dokładnego opisu doktryny i pochodzenia tej grupy.
Więcej informacji na ten temat podają późniejsze źródła bizantyjskie. Ich powstanie zawdzięczamy temu, że paulicjanie pod koniec IX wieku mocno dawali się we znaki cesarstwu i dwór konstantynopolitański był żywo zainteresowany tą kwestią. Według badaczy wszystkie te źródła korzystały z opisów Piotra Sycylijczyka, który w okolicach 870 roku odwiedził siedzibę paulicjan w Tefrike jako cesarski posełMigne Jacques-Paul, Petri Siculi Historia Manichaeorum seu Paulicianorum w: Patrologiae cursus completus series latina, Apud Garnier, Paryż, 1884.