Najstarszy opis kościoła pochodzi z roku 1598 i został sporządzony przez ks. Krzysztofa Kazimierskiego. Wokół ówczesnego kościoła znajdowały się zabudowania gospodarcze, ogrody i plebania.
W 1786 roku rozpoczęto rozbiórkę starego budynku kościoła i budowę nowego murowanego w stylu późnobarokowym. Obraz NMP Wspomożenia Wiernych pochodzący prawdopodobnie z XVII wieku, który znajdował się w starym kościele został umieszczony w ołtarzu kościoła Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Katowicach. Patronami budowy nowego kościoła byli: Antoni Rheinbaben, Lazarus Henckel von Donnersmarck, Johann Nepomucen von Kloch, Józef Mikusz i ks. proboszcz Wojciech Pawlikowski. 21 października 1787 roku poświęcono nowy kościół. Był on skromny na planie czworoboku i mieścił jedynie 600 osób. W 1829 roku dobudowano wieżę, a 1858 roku boczne skrzydła, kryptę i kaplicę. Dzięki przebudowie świątynia mieściła ponad dwa razy więcej wiernych. Mimo to kościół z biegiem lat stawał się zbyt mały dla zwiększającej się liczby mieszkańców okolicznych terenów, co było spowodowane rozwojem przemysłu.