Katarzyna Kossakowska, z domu Potocka (ur. 1716 lub 30 kwietnia 1722, zm. 21 marca 1803 w Krystynopolu) – działaczka polityczna II połowy XVIII wieku, kasztelanowa kamieńska.
Była córką starosty grabowieckiego Jerzego Potockiego i Konstancji z Podbereskich (h. DruckKonstancja Drucka-Podbereska h. Druck (ID: dw.14074), I voto Zamoyskiej). 24 maja 1744 wyszła za mąż za kuzyna, Stanisława Kossakowskiego (1721–1761), kasztelanica podlaskiego, od 1748 kasztelana kamieńskiego. Mąż był podobno ułomny i karłowaty, opinia publiczna zareagowała na ślub wystosowaniem wierszowanej Kondolencji dla młodej małżonki; zapisał jej na własność Twierdzę, Toporów i Bohorodczany.
W latach 50. wraz z mężem była jedną z czołowych protektorek Jakuba Franka i frankistów. Była matką chrzestną żony Franka, Chany, oraz jego córki i późniejszej następczyni, Ewy. Kossakowska zaliczała się do najenergiczniejszych postaci polskiej sceny politycznej. Początkowo wspierała politykę hetmana Jana Klemensa Branickiego, później była jego przeciwniczką.