robotników i 6 tys. par wołów, a całość jest uznawana za jedno z najwybitniejszych osiągnięć architektury wojskowej IV wieku p.n.e.

Wojny z Kartaginą Umocniwszy miasto, Dionizjusz rozpoczął wojnę z Kartagińczykami, dążąc do wyparcia ich z Sycylii i opanowania całej wyspy. W wojnie z Kartaginą tyran odniósł początkowo sukcesy. Dotarł nawet do zachodniego wybrzeży Sycylii, oblegał i zdobył MotyęP.J. Rhodes, Historia Grecji. Okres klasyczny 478–323 p.n.e., s. 328., nie zdołał jednak opanować miast punickich. Z kolei kontrofensywa punicka zagroziła samym Syrakuzom i nawet osobiście tyranowi. Wojny z Kartagińczykami – w sumie trzy w latach 397–392 p.n.e., 383–376 p.n.e. i 368–367 p.n.e. – prowadził Dionizjusz aż do śmierci ze zmiennym szczęściem, granica między państwem syrakuzańskim a posiadłościami Kartaginy ustaliła się ostatecznie na rzekach Halykos i Himeras, do Syrakuz należała cała wschodnia cześć wyspy. Mimo że nie osiągnął w pełni swoich celów, nie przeszkodziło to Dionizjuszowi ogłosić się archontem Sycylii. thumb|left|Tyran Dionizjusz (mal. Herbert Gandy)