Wojciech Kętrzyński i Karol Buczek (ten ostatni uznawał ich za biskupów misyjnych za rządów młodego Bolesława Chrobrego w Krakowie).
Z kolei inni badacze uznają, iż zapis Thietmara oznacza, że biskupstwo krakowskie powstało w 1000 i w związku z tym należy szukać innej interpretacji zapisków z katalogów. Władysław Abraham wysnuł teorię, zgodnie z którą Prohor i Prokulf byli biskupami morawskimi (ołomunieckimi) – biskupstwo takie niewątpliwie istniało w X w. i mogło obejmować także Kraków, natomiast żadne inne źródło nie wymienia imion pierwszych jego biskupów. Tę teorię poparł później Gerard Labuda.
W przeszłości Prohor i Prokulf łączeni byli także z obrządkiem słowiańskim – w tym wypadku założenie biskupstwa krakowskiego miało być związane z misją metodiańską i mieć miejsce na przełomie IX i X w. (natomiast w roku 1000 faktycznie już by nie istniało). Taką wersję przyjmowali Karol Potkański. Podobnie twierdził Jerzy Widajewicz, który jednak z obrządkiem słowiańskim wiązał tylko Prohora, natomiast Prokulfa uważał za duchownego niemieckiego pochodzenia.