Pojęcie to zbliżone jest do pojęcia osoby prosopon, które jednak jest unikane w teologii, gdyż pierwotnie oznaczało maskę i wydawało się opierać na pozorach i czymś fikcyjnymJ. N. D. Kelly, „Początki doktryny chrześcijańskiej”, Warszawa 1988, s. 94..
Sobór w Chalcedonie usankcjonował w 451 r. termin „hipostaza”, stwierdzając istnienie w Chrystusie jednej jedynej hipostazy-osoby w dwóch naturach (zob. unia hipostatyczna).
Termin ten prowadzi także do zrozumienia tajemnicy Trójcy Świętej pozwalając na odróżnienie jedynej substancji (natury) Boga od trzech hipostaz (osób): Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Filozofia Hipostaza ma też w filozofii znaczenie: ogólne – oznacza pojęcie abstrakcyjne lub ogólne uznane za konkretny byt jednostkowy (na przykład sprawiedliwość, dobro); potoczne – jest to wszelki przedmiot fikcyjny uznany za istniejący (na przykład czarodziejska różdżka).
W opozycji do hipostazy występuje reizm, który zakłada samodzielne istnienie wyłącznie rzeczy.
Zobacz też Kościoły chalcedońskie monofizytyzm
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ontologia Kategoria:Patrystyka Kategoria:Chrystologia Kategoria:Trójca Święta