Konsola okazała się być sukcesem w USA, gdzie do 1990 roku, 30% gospodarstw posiadało tę konsolę (prawie 10 milionów sztuk), co przekładało się na sprzedaż 10:1 względem konkurencji (Sega Master System i Atari 7800). Powstanie pieczęci Nintendo, mającej poświadczać o jakości gier wydawanych na sprzęt, po latach niekontrolowania rynku poprzedniej generacji, pozwoliło odbudować wiarę klientów oraz odsprzedawców w rynek konsol. W 1992 roku, w celu zachęcenia klientów do kupna następcy czyli Super Nintendo, NESa sprzedawano o 10 dolarów drożej, co przy porównaniu możliwości obydwu systemów, wychodziło znacznie lepiej dla SNESa. W 1993 roku w Ameryce Północnej pojawiła się odnowiona wersja konsoli o mniejszej, podobnej do Famicoma AV obudowie. Konsola oznaczona była jako NES-101. W konsoli zrezygnowano z układu uniemożliwiającego uruchamianie nielicencjonowanych i sprowadzanych gier. Pozbawiona była także złącza AV ale jednocześnie oferowana w niższej cenie. Konsola miała być całkowicie zgodna z poprzednią wersją, jednakże nie działał na niej moduł Game Genie skonstruowany przez firmę Codemasters i sprzedawany przez Galoob Toys, który umożliwiał stosowanie w grach kodów i rozpoczynanie gry w dowolnym momencie.