thumb|180px|Makieta obozu Stalagu Luft III Bram van der Stok (ur. 13 października 1915 w osadzie Pladjoe koło Palembang na Sumatrze, zm. 8 lutego 1993 w Virginia Beach, USA) – holenderski pilot wojskowy, jeden z uczestników „Wielkiej ucieczki” kilkudziesięciu oficerów alianckich ze Stalagu Luft III w Żaganiu.

Życiorys Uczył się w Lyceum Alpinum w Szwajcarii, następnie studiował medycynę w Lejdzie w Holandii. W 1936 przerwał studia i wstąpił do holenderskiego lotnictwa, gdzie został pilotem myśliwca. Po roku służby przeszedł do rezerwy i studiował medycynę na uniwersytecie w Utrechcie. Studia, które przerwała wojna, ukończył dopiero w 1951 roku.

Powołany do wojska w 1939, walczył do maja 1940 jako pilot myśliwca. Po kapitulacji Holandii pozwolono mu na kontynuowanie studiów medycznych. Utworzył komórkę ruchu oporu i trzykrotnie bezskutecznie starał się przedostać do Wielkiej Brytanii. Podczas czwartej próby dopłynął do Szkocji. W czerwcu 1941 odznaczony przez królową Wilhelminę brązowym krzyżem. Służył w RAF-ie, najpierw w 91 eskadrze, potem w 41 eskadrze stacjonującej w Westhampnett. Awansowany do stopnia kapitana, był dowódcą eskadry, uczestniczył w 6 bitwach powietrznych.