W zamyśle pomysłodawcy tego układu Ildefonsa Cerdy z 1859 miało to zapewnić większą widoczność na ulicach, lepszą wentylację oraz porządek w mieścieNie cały plan Cerdy został jednak zrealizowany. Nie powstały np. ogrody na każdej parceli, dzielnica nie ma również tak egalitarnego charakteru, jak wymarzył sobie autor, pragnący, aby w Eixample żyli obok siebie przedstawiciele różnych warstw społecznych. Jedynymi ulicami, jakie wyłamują się z takiego rozmieszczenia, są dwie wielkie aleje przecinające ukośnie całą dzielnicę.
Pierwsze głosy po zakończeniu budowy Eixample były bardzo różne. Zwolennicy geometrycznego układu ulic okrzyknęli wręcz dzielnicę modelowym przykładem miejskiej architektury. Wielu mieszkańców Barcelony uważało jednak, że nowa dzielnica jest po prostu nudna urbanistycznieOpis dzielnicy.
Dzielnica jest obecnie podzielona wewnętrznie na oraz (prawą i lewą część Eixample), w obrębie których wyróżnia się ponadto mniejsze dzielnice , oraz .
Atrakcje turystyczne Casa Milà
Casa Batlló Illa de la Discòrdia Casa Lleó Morera
Sagrada Familia Klasztor Santa María de Jonqueres Szpital św. Pawła i św. Krzyża
Zobacz też asanacja praska wielka przebudowa Paryża w latach 1852–1870 układ przestrzenny dzielnicy Eixample
Galeria zdjęć
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Dzielnice Barcelony