Była to bardziej atrakcyjna, ale także trudna podróż z powodu niebezpiecznego przejścia przez Cieśninę Drake’a. Poza niebezpieczeństwami niedogodnością tej podróży było to, że trwała około sześciu miesięcy.

Trzecia trasa wiodła przez dżunglę Przesmyku Panamskiego, a następnie drogą morską z portów południowego wybrzeża Panamy do Kalifornii. To skracało o połowę długość rejsu, jednak statki pasażerskie na trasie Panama – San Francisco nie były liczne. W rezultacie wielu chętnych czekało miesiącami na zakończenie drugiej części podróży. By zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na przewóz pasażerów z Panamy do Kalifornii zbudowano wiele jednostek.

Budowa i służba „Winfield Scott” (wcześniejsza nazwa „Placer”) został zbudowany przez firmę stoczniową Westervelt and MacKay z Nowego Jorku. Budowę tej posiadającej trzy maszty i cztery pokłady jednostki zakończono w marcu 1850 roku; nazwa pochodziła od nazwiska generała armii amerykańskiej Winfielda Scotta. Ceremonia wodowania odbyła się 22 października 1850 roku.