Karol Fryderyk, niem. Karl Friedrich Großherzog von Baden (ur. 22 listopada 1728 w Karlsruhe, zm. 10 czerwca 1811 tamże) – margrabia w 1746–1771, później całej w 1771–1803 i elektor Rzeszy w 1803–1806, następnie wielki książę w 1806–1811.
Życiorys Syn następcy tronu Badenii księcia Fryderyka Badeńskiego i księżniczki orańskiej Anny Nassau-Dietz-Oranien. Po śmierci dziadka margrabiego Badenii-Durlach Karola III Wilhelma 10-letni Karol odziedziczył władzę. Samodzielne rządy rozpoczął w 1746. W 1771 po śmierci margrabiego Baden-Baden Augusta Jerzego zjednoczył dwie części Badenii. Na mocy decyzji parlamentu Rzeszy otrzymał tytuł księcia elektora, otrzymując tym samym możliwość uczestnictwa w elekcji król niemieckiego i cesarza rzymskiego. Nie miał okazji skorzystać z tego uprawnienia, na mocy pokoju w Preszburgu rozwiązano Rzeszę. Karol Fryderyk przystąpił do Związku Reńskiego w 1806 roku i otrzymał tytuł wielkiego księcia. Tylko w latach 1801–1803 powiększył swe posiadłości z 3,5 tys. km² do 11,5 tys. km².