Wymieniał on trzystopniowy podział klasowy: klasy własności – gdzie wyróżniał uprzywilejowanych rentierów oraz przeciwstawnie wobec nich ustosunkowane osoby nieposiadające własności czy dłużników; klasy zawodowo-dochodowe – gdzie z jednej strony istnieli przemysłowcy, a wobec nich na przeciwnym biegunie znajdowali się pracownicy najemni; klasy społeczne – wyodrębniające się na wielu płaszczyznach kategorie społeczne, zbliżone do stanów.
W przypadku klas właścicieli i klas zawodowo dochodowych zakładał istnienie klas pośrednich pomiędzy nimi.
Podział na klasy Williama Warnera William Warner jest autorem koncepcji klas społecznych, która jest szeroko stosowana w badaniach empirycznych. Odwoływała się ona do pojęcia statusu społecznego, czyli miejsca zajmowanego przez jednostkę w danym społeczeństwie oraz posiadającego określoną rangę w hierarchii społecznej.
W prowadzonym w latach 30. i 40. XX w. The Yankee City Project zastosował dwie metody badawcze. Początkowo stosował metodę oceniającego uczestnictwa, opierającą się na wywiadach swobodnych, w których jednostki miały opisać jak postrzegają strukturę swojej społeczności, rozumianą jako hierarchię grup statusowych.