W Stanach Zjednoczonych studiował geologię i geofizykę stosowaną na Uniwersytecie Massachusetts i na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge, gdzie w maju 1932 otrzymał tytuł Master of Science.
W połowie 1932 powrócił do kraju i do końca tego roku pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie. Był zatrudniony przy badaniach sejsmicznych na Podkarpaciu prowadzonych dla Spółki Pionier ze Lwowa.
Następnie w 1933 przeniósł się na AGH w Krakowie, na stanowisko asystenta w Katedrze Geologii Stosowanej. Rok później został starszym asystentem. W lutym 1936 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a nieco później został współpracownikiem Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności. Oprócz wykładów z geologii złóż węglowych wykonywał również prace na zlecenie różnych polskich firm (m.in. zdjęcie geologiczne obszaru między rzeką Białą i Dunajcem dla firmy Polmin i ocenę występowania rud żelaza w Klesowie dla Związku Celowego Powiatów Śląskich dla Eksploatacji Kamieniołomów). W latach 1938–1939, jako współpracownik Państwowego Instytutu Geologicznego opracował dokumentacje węgli kamiennych w kopalniach Radzionków i Dębieńsko.