tiokarbonylo)
grupa OH− – hydrokso
grupa F− – fluoro
grupa Cl− – chloro
grupa – siarczano
grupa – tiosiarczano
W nazwie jonu kompleksowego najpierw wymienia się ligandy, a na końcu nazwę atomu centralnego, na przykład: [Co(NH3)6]3+ – jon heksaaminakobaltowy(III) (gdzie symbol „III” oznacza wartościowość kobaltu).
Liczbę ligandów określa przedrostek grecki mono-, di-, tri- itd. (według aktualnych zaleceń nomenklaturowych IUPAC; w nomenklaturze tradycyjnej jest to jedno-, dwu-, trój- itd.). Przed grupą umieszczoną w nawiasach stosuje się liczebniki łacińskie bis-, tris-, tetrakis- itd., np. jon dichlorobis(etylodiamina)chromowy(III).
W nazwach soli określany jest najpierw anion, na przykład:
Na[Al(OH)4] – tetrahydroksoglinian sodu
Mg[Al(OH)4]2 – bis(tetrahydroksoglinian) magnezu
[CoCl2(NH3)4]Cl – chlorek tetraaminadichlorokobaltu(III)
K3[Fe(CN)6] – heksacyjanożelazian(III) potasu
K[Co(CN)(CO)2NO] – cyjanodikarbonylnitrozylkobaltan(0) potasu
[Pt(NH3)6]Cl4 – chlorek heksaaminaplatyny(IV)