W majątku eksploatowano bogate torfowiska na użytek własny dworu, rządcówki i pracowników rolnych.
Podczas I wojny światowej majątek został poważnie zniszczony z uwagi na utrzymujący się tam przez pół roku front niemiecko-rosyjski. Częściowo spłonął obrócony następnie w ruinę w czasach PRL zabytkowy dwór, wzniesiony w 1813 roku (na starszych fundamentach – wielkie piwnice, nieproporcjonalnie duże, zważywszy wielkość domu, około 500 m², zachowały się co najmniej do połowy lat 90.) którego odbudowę zakończono dopiero w 1922 roku. Bolesław Iwicki wsparł wydatnie finansowo i czynnie odbudowę gotyckiego kościoła kolateralnego w Sierzchowach pw. Najświętszej Marii Panny, który poważnie ucierpiał podczas frontu w 1915 roku. Społeczny komitet, którego Iwicki był inicjatorem, prowadził prace restauracyjne w latach 1917-1930.
Pochowany został w Rawie Mazowieckiej.
Życie prywatne Żonaty z Barbarą Józefiną Bogatko herbu Pomian (1870–1952), córką Jana Prota Bogatko (1830–1905) i Emilii Hilarii Łuszczewskiej herbu Korczak (1839–1906).