łac. Benedicto) określa się błogosławieństwo udzielane przez celebransa na koniec mszy (przed rozesłaniem w formie zwyczajnej, a po w formie nadzwyczajnej rytu rzymskiego).
nadzwyczajna forma rytu rzymskiego zwyczajna forma rytu rzymskiego Dominus vobiscum. Dominus vobiscum. Pan z wami. Et cum spiritu tuo. Et cum spiritu tuo. I z duchem twoim. Ite, missa est. Deo gratias. Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium servitutis meae: et praesta, ut sacrificium quod oculis tuae maiestatis indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus pro quibus illud obtuli, sit te miserante propitiabile. Per Christum Dominum nostrum. Amen. Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (†), et Spiritus Sanctus. Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius (†), et Spiritus Sanctus. Niech was błogosławi wszechmogący Bóg, Ojciec i Syn (†), i Duch Święty. Amen. Amen. Amen. Ite, missa est. Idźcie, Ofiara spełniona / idźcie w pokoju Chrystusa Deo gratias. Bogu niech będą dzięki.
Po słowach Niech was błogosławi Bóg wszechmogący... (Benedicat vos omnipotens Deus...) biskup czyni nad wiernymi trzy znaki krzyża - przy wypowiadaniu imienia każdej z trzech Osób Boskich. Prezbiter i diakon czynią tylko jeden znak krzyża (jak zaznaczono w ww.