Błogosławieństwo w Biblii – termin religijny oznaczający formułę lub gest wyrażenia życzenia udzielenia łaski przez Boga. Słowo błogosławieństwo pochodzi od łacińskiego bene-dictio (gr. eu-logein) – mówić dobrze, życzyć czegoś dobrego. Swymi korzeniami sięga do hebrajskiego źródłosłowu brk. Ten jeden rdzeń służy do określenia różnych form błogosławieństwa: beraka – błogosławieństwo; barek – błogosławić; baruk – błogosławiony. Błogosławieństwo w Biblii thumb|250px|Jakub oszukuje Izaaka, James Tissot
Jako rzeczownik beraka (błogosławieństwo) oznacza dar, upominek. Dar ten wyraża ideę spotkania z drugim człowiekiem. Błogosławieństwo jawi się jako idea wspólnoty, pojednania i ukazuje relację pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Bóg obdarowuje człowieka różnymi dobrami, których posiadanie zapewnia dostatek i szczęście