Jego ulubioną formą poetycką był wiersz jueju, których zachowało się ok. 160. Jednym z jego najsłynniejszych wierszy jest „Samotna uczta przy księżycu” (月下獨酌, pinyin: Yuè Xià Dú Zhuó), przetłumaczona na polski przez Jerzego LobmanaW: Jerzy Lobman, Chiny poprzez wieki, 1962, Warszawa: „Książka i Wiedza” (Biblioteczka popularnonaukowa „Światowid”) s. 170–171. Autorstwo tłumaczenia jest domniemane: na odwrocie strony tytułowej podano informację: „Przekłady większości cytowanych utworów Jerzego Lobmana.” W niektórych miejscach (np. przy wierszu Wang Wei na s. 167) podano nazwisko tłumacza, nie podano go jednak przy Samotnej uczcie przy księżycu, stąd tylko domniemanie, że jest nim Jerzy Lobman..
Utwory thumb|400px|Jedyny zachowany rękopis Li Bo 8 rapsodii (Fu) 149 pieśni (Yuefu) 59 wierszy w starym stylu (Gushi) 779 wierszy starego i nowego stylu (Gujintishi) 58 utworów prozą
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Jerzy Lobman, Chiny poprzez wieki, 1962, Warszawa: „Książka i Wiedza” (Biblioteczka popularnonaukowa „Światowid”)
Linki zewnętrzne Poezje Li Bai z księgi Tang Shi w przekładzie Wittera Bynnera Wiersze Li Bai w Open Directory Project
Kategoria:Chińscy poeci Kategoria:Chińczycy epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 701 Kategoria:Zmarli w 762 Kategoria:Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (poniżej 10k)