Odchylenia wynikać mogą również z naruszenia równowagi termodynamicznej substancji lub zmiany stosunku liczby elektronów w stanie podstawowym do ogólnej liczby elektronów.
Postać prawa i definicja W ogólnym przypadku prawo to głosi, że absorbancja jest wprost proporcjonalna do stężenia i grubości warstwy roztworu, przez który przechodzi promieniowanie:
gdzie: – absorbancja – stała proporcjonalności (współczynnik pochłaniania promieniowania, często nazywany współczynnikiem absorpcji) – stężenie substancji w roztworze – grubość warstwy absorbującej (droga jaką pokonuje promieniowanie przechodząc przez roztwór)
W przypadku gdy stężenie substancji wyrażone jest: jako stężenie molowe w mol/dm³, wówczas stałą proporcjonalności wyraża się symbolem , który jest określany molowym współczynnikiem absorpcji. przyjmuje wówczas wymiar dm3·mol−1·cm−1, a prawo Lamberta-Beera ma postać:
stężeniem masowym w g·dm−3, to stałą proporcjonalności opisuje się symbolem i który definiuje się jako współczynnik absorpcji właściwej (często spotykanymi nazwami są również współczynnik masowy absorpcji właściwej oraz masowy współczynnik absorpcji) mający wymiar dm3·g−1·cm−1.