Jezioro stanowi relikt odpływu wód w okresie zlodowacenia bałtyckiego i należy do typu jezior dolinnych. Rzeźba terenu w otoczeniu jeziora jest zróżnicowana. W północnych fragmentach zlewni występują pagórki wydmowe o wysokościach dochodzących do 10 m, natomiast jej południowa część ma charakter równiny, wyniesionej 1–2 m ponad poziom lustra wody. W litologii podłoża dominują utwory piaszczyste. W części zachodniej i północnej porośnięte są borem sosnowym, zaś w części wschodniej i południowej są wykorzystywane rolniczo.
Zlewnia Zlewnia całkowita jeziora wynosi 103,2 km² i zajmuje przede wszystkim zalesione obszary Puszczy Bydgoskiej. W strukturze zagospodarowania ziemi w zlewni bezpośredniej ponad 80% udział posiadają lasy, 7,7% stanowią grunty orne a 7,1% użytki zielone, z tym, że trwają procedury planistyczne zmierzające do przekształcenia większości terenów rolnych na cele nierolnicze (głównie pod zabudowę mieszkaniową i letniskową).
Zlewnia bezpośrednia wynosi 20,25 km². Długość linii brzegowej jeziora wynosi 9,2 km. Całość zlewni należy do dorzecza Odry za pośrednictwem Nowego Kanału Noteckiego, który uchodzi do Noteci i dalej do Warty.