Obrońcy argumentowali, że proces powinien zostać unieważniony z powodu bezprawnego aresztowania, niewłaściwych procedur aresztowania, sfałszowanych dowodów i policyjnego zastraszania.
14 listopada 2001 roku 21 mężczyzn zostało skazanych za "notoryczne praktykowanie rozpusty", jeden za "obrazę religii", a pozostali, uznani za "prowodyrów", na podstawie obu oskarżeń otrzymali najcięższe wyroki pięciu lat ciężkich robót. Pięćdziesiąty trzeci zatrzymany uczestnik zdarzeń, nastolatek, został osądzony przez sąd dla nieletnich i skazany na maksymalną karę trzech lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata.
W maju 2002 roku skazani zostali zwolnieni podczas procesu odwoławczego. Zarówno orzeczenia winy jak i uniewinnienia zostały obalone pod presją międzynarodowego skandalu. W czerwcu 2002 roku pięćdziesięciu mężczyzn rozpoczęło rozprawę odwoławczą (pozostałych dwóch zostało skazanych za obrazę religii i ich wyroki zostały utrzymane). Pierwsza rozprawa odwoławcza przed Sądem do Spraw Wykroczeń Qasr-al-Nil w Kairze i pod przewodnictwem sędziego Abdela Karima, tego samego, który prowadził przewodniczył w pierwszej rozprawie, trwająca zaledwie 15 minut, zakończyła się, gdyż sędzia wycofał się z rozpatrywania sprawy. Proces został odroczony do września. Cała sprawa odwoławcza zakończyła się w marcu 2003 roku.