Życiorys Młodość i wykształcenie Jerzy Kawalerowicz urodził się 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu k. Kołomyi, należącym do Polski (współcześnie Ukrainy), w rodzinie Edwarda (naczelnika poczty ormiańskiego pochodzenia), i Zofii Klementówny (zm. 1952). Jerzy Kawalerowicz dorastał w wielokulturowej społeczności tworzonej przez Polaków, Ukraińców, Żydów i Ormian.

Zdał małą maturę, a dalszej edukacji przeszkodziła II wojna światowa. Podczas okupacji radzieckiej mieszkał z rodziną w Stanisławowie. Gdy miasto w 1941 zajęli Niemcy, parał się różnymi zajęciami. Najpierw pracował w niemieckiej lokomotywowni, później jako tragarz na dworcu w Stanisławowie oraz jako magazynier. W 1944, w trakcie ucieczki przed Niemcami poszukującymi jego brata Witolda, rodzina Kawalerowicza przeniosła się do Krakowa.

Po wojnie, gdy polskie ziemie wschodnie zostały wcielone do Związku Radzieckiego, rodzina Kawalerowicza musiała pozostać w Krakowie. Jego rodzice zamieszkali w Prudniku, a brat Witold w Strzelcach Opolskich na Górnym Śląsku. Na prudnickim cmentarzu komunalnym pochowana została matka Kawalerowicza. W latach 1946–1949 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w trakcie studiów odbył w 1946 Kurs Przygotowania Filmowego.