Duże części miasta zostały skanalizowane, wybudowano nowe budynki: szkołę i pocztę (przetrwały do dziś).
thumb|Notgeld o nominale 50 fenigów wydany w Goleniowie w 1921 roku z Kościołem św. Katarzyny i Ratuszem na przedniej stronie Na przełomie XIX i XX wieku w mieście rozwinął się przemysł drzewny, głównie meblarski, co wiązało się z położeniem w Puszczy Goleniowskiej. W 1913 r. powstała fabryka mebli. Goleniów był jednym z miejsc internowania polskich powstańców wielkopolskich przez Niemcy w 1919.
W okresie II wojny światowej więzienie w Goleniowie (tzw. Zuchthaus Gollnow) było miejscem kaźni i pracy wielu niemieckich więźniów politycznych, polskich jeńców wojennych i robotników przymusowych. Został w nim zamęczony proboszcz rzymskokatolickiej parafii w Borzysławcu ks. Albert Hirsch, za publiczne głoszenie haseł antypaństwowych i pomoc polskim robotnikom przymusowym. W mieście były dwa podobozy pracy przymusowej obozu jenieckiego Stalag II D. 7 marca 1945 roku, po trzech dniach walk, miasto zostało zdobyte przez oddziały 2 armii pancernej i 3 armii uderzeniowej I Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej. Poległo ok. 60 żołnierzy radzieckichRada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945”, Sport i Turystyka 1988, , s. 706..