Wojownik białogłowy (Spizaetus melanoleucus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Jest spotykany w dużej części tropikalnej Ameryki, od Meksyku po północną Argentynę.
Systematyka Dawniej systematycy umieszczali ten gatunek w monotypowym rodzaju Spizastur, jednak przeniesiono go do Spizaetus, ponieważ przeprowadzone w pierwszej dekadzie XXI wieku badania genetyczne wykazały bliskie pokrewieństwo z gatunkiem Spizaetus ornatus. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Jest to ptak ubarwiony na czarno-biało z niewielkim grzebieniem, opadającym czernią na białą głowę. Głowa, szyja i ciało są białe. Skrzydła również są czarne, ptak ma brązowawy ogon o czarno-szarym prążkowaniu i z białą końcówką. Dziób jest pomarańczowy, stopy jaskrawożółte. Obie płcie są podobne, ale samica jest większa.
Długość ciała 56–61 cm, rozpiętość skrzydeł około 117 cm. Masa ciała około 850 g.
Ekologia i zachowanie Jego naturalne siedliska to wilgotne lasy. Występuje na nizinach i średnich wysokościach, zwykle do 1000–1700 m n.p.m., rzadko wyżej.
Dieta wojownika białogłowego składa się głównie z ptaków, ale zjada także niewielkie ssaki, gady i płazy, w tym ropuchy.
Ptak zakłada gniazdo w lesie w baldachimie około 40 metrów nad ziemią.