W 1973 rozpoczął pracę w sekretariacie Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) w Genewie. W latach 1978–1982 kierował Zakładem Analiz i Prognoz w Instytucie Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego. W latach 1982–1984 ponownie pracował w UNCTAD, zaś w latach 1985–1987 był pracownikiem Banku Światowego. W okresie pracy w instytucjach międzynarodowych współpracował z wywiadem (Departament I MSW). Był kontaktem operacyjnym Gromosława Czempińskiego, a używał pseudonimów Tener i Must.

Po powrocie do Polski w 1987 objął funkcję doradcy prezesa Narodowego Banku Polskiego, a rok później został dyrektorem Biura ds. Współpracy z Bankiem Światowym w NBP. Od 1988 do 1989 był dyrektorem departamentu w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie rządowej, był członkiem zespołu ds. gospodarki i polityki społecznej. W listopadzie 1989 objął funkcję pierwszego zastępcy prezesa Narodowego Banku Polskiego.