W 1910 r. 665 mieszkańców mówiło w języku polskim, 1 w językach polskim i niemieckim, natomiast 26 osób wyłącznie w języku niemieckim. W wyborach komunalnych z listopada 1919 r. lista polska zdobyła 9 na 15 mandatów. Podczas plebiscytu uprawnionych do głosowania było 440 osób (w tym 53 emigrantów). Za Polską głosowało 171 osób, za Niemcami – 262. W 1921 r. mieszkańcy założyli tu oddział Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”Encyklopedia Powstań Śląskich, Instytut Śląski w Opolu, Opole 1982, s. 272..
W czasie III powstania śląskiego Lichynia była miejscem ciężkich walk. Została zdobyta 23 maja 1921 r. przez 1 pułk katowicki Walentego Fojkisa. 2 czerwca wieś została zajęta przez Niemców, którzy wymordowali kilkunastu jeńców. Przez kolejne dwa dni o Lichynię toczyły się ciężkie boje, w których ostatecznie zwyciężyli Niemcy i zdobyli wieś 4 czerwca. Otworzyło im to możliwość ataku na Sławięcice.Polskie działania specjalne na Górnym Śląsku. 1919-1921, Zyta Zarzycka, Warszawa 1989, s. 164-165.
W latach 1936–1945 miejscowość nosiła nadaną przez nazistów nazwę Lichtenforst.