Około 680 roku, po osiedleniu się w Macedonii, Kuber podjął kroki pojednawcze w stosunku do władz bizantyjskich, prowadząc jednocześnie ze swym towarzyszem Maurosem przygotowania do zajęcia Tesaloniki. Miejscowe władze przejrzały jednak zamiary chana Bułgarów i napływających do miasta ludzi Kubera zaczęły odsyłać do Konstantynopola. Cesarz Konstantyn IV dla zabezpieczenia miasta przed ewentualnym atakiem wysłał do Tesaloniki dostawy zboża oraz flotę pod dowództwem Sisiniosa. Ostatecznie próba zdobycia Tesaloniki podjęta przez Kubera i Maurosa zakończyła się niepowodzeniem. Została podjęta równolegle z działaniami prowadzonymi przeciw Bizancjum przez chana Bułgarów Asparucha nad dolnym Dunajem. Nie jest wykluczone, że jej ujawnienie było od początku zamierzone i miało na celu osłabienie armii bizantyjskiej wyruszającej przeciw Asparuchowi.

Po 687 roku Bułgarzy Kubera przenieśli się na lewy brzeg rzeki Strumy. Na początku VIII wieku ziemie te zostały przyłączone do chanatu bułgarskiego.

Przypisy

Bibliografia

T. Wasilewski, Dzieje Bułgarii, Ossolineum, Wrocław 1970, ss. 33–35.

Kategoria:Protobułgarzy