Okręgowy Skład Inżynieryjno-Saperski był miejscem składowania materiałów saperskich, fortyfikacyjnych, budowlanych i wybuchowych oraz środków pomocniczych do robót wybuchowych i minerskich dla potrzeb bieżących i szkoleniowych Okręgu Korpusu oraz posiadał pełne, mobilizacyjne zapasy materiałowe dla Okręgu Korpusu, uzupełniane przez Główny Zakład Inżynieryjno-Saperski. Okręgowy Skład Inżynieryjno-Saperski dzielił się na: skład materiałów służby lądowej i skład materiałów minerskich. Pozostawały one pod rozkazami Kierownika Okręgowego Składu Inżynieryjno-Saperskiego, który posiadał, w stosunku do podległego mu personelu, prawa dowódcy kompanii.
Każdy Okręg Korpusu dzielił się na 2 do 5 rejonów administracyjnych służby inżynieryjno-saperskiej, w zależności od warunków terenowych, ilości obiektów fortyfikacyjnych i koszarowych. Rejony inżynieryjno-saperskie oznaczone były nazwą miejscowości siedziby odnośnego kierownika rejonu inżynieryjno-saperskiego. W każdym rejonie inżynieryjno-saperskim działalnością administracyjną i techniczną służby kierował kierownik rejonu inżynieryjno-saperskiego. Kierownik rejonu inżynieryjno-saperskiego posiadał specjalistyczny etatowy personel, który łącznie z nim stanowił kierownictwo rejonu inżynieryjno-saperskiego. W skład kierownictwa rejonowego wchodził także etatowy personel, przewidziany do