Żołnierze Wehrmachtu stanowili także osłonę dla tysięcy innych masowych mordów dokonywanych przez oddziały niemieckiego Selbstschutzu i bojówek volksdeutschów oraz jednostki policji i Grup Operacyjnych SD, przydzielanych jeszcze przed agresją na Polskę do każdej armii Wehrmachtu.
Warunki i przyczyny powstania Wehrmachtu Nazwa Określenie Wehrmacht (wym. niem. IPA: []) w języku niemieckim oznaczało tyle co siły zbrojne, niekoniecznie niemieckie. Przed 1935 rokiem termin ten był używany w sensie ogólnym dla określenia sił zbrojnych każdego państwa. Na przykład terminem Polnische Wehrmacht określano siły zbrojne Królestwa Polskiego aktu 5 listopada, istniejące w latach 1917–1918. Termin Wehrmacht w tym pierwotnym swym znaczeniu pojawiał się również w niemieckiej terminologii prawniczej, między innymi w art. 47 Konstytucji Republiki Weimarskiej z 11 sierpnia 1919 roku, który stanowił: Der Reichspräsident hat den Oberbefehl über die gesamte Wehrmacht des Reiches, co oznacza: „Prezydent Rzeszy sprawuje naczelne dowództwo nad całymi siłami zbrojnymi Rzeszy”.