Matica prowadziła działalność wydawniczą i oświatową na szeroką skalę, co skutkowało powiększaniem kręgu oddziaływania iliryzmu i rosnącym tempem zdobywania przezeń popularności wśród Chorwatów. Wkrótce powstały muzeum narodowe oraz iliryjskie towarzystwo rolnicze, a czytelnie i towarzystwa tworzono także poza Zagrzebiem. Dialekt sztokawski zdobywał pozycję języka literackiego.
Ivan Kukuljević Sakcinski, który stopniowo przejmował przywódczą rolę w ruchu iliryjskim, przeniósł go na arenę polityczną tworząc w 1841 – w odpowiedzi na kolejną próbę wprowadzenia w Chorwacji węgierskiego języka urzędowego – Iliryjską Partię Narodową (Ilirska Narodna Stranka). W 1843 Kukuljević po raz pierwszy przemówił w saborze chorwackim w języku chorwackim żądając uznania go za urzędowy w Chorwacji.
Schyłek W tym samym okresie zaczęły się jednak pojawiać także negatywne tendencje w odniesieniu do iliryzmu. Zaczęła przeciwko niemu organizować się opozycja madziarońska (grupująca się głównie ze szlachty chorwackiej opowiadającej się za bliską współpracą z Węgrami), która oskarżała ilirystów m.in. o panslawizm (w 1840 Gaj wyjechał do Rosji w poszukiwaniu źródeł finansowania ruchu, co zresztą nieco zdyskredytowało go także w oczach samych ilirystów).