Historia Parafia w Jaśle powstała przed 1325 r. (wzmiankowana była w 1328 r.), uposażyli ją biskup krakowski i król Władysław I Łokietek. Należała początkowo do diecezji krakowskiej. Pierwszy jasielski kościół był zapewne drewniany i został spalony podczas jednego z najazdów węgierskich.
Kamienna świątynia została zbudowana przez Stanisława Cielątkę oraz jego brata, Mikołaja herbu Ciołek, rektora świątyni, a jako datę budowy większość opracowań podaje 1446 r. Do jej rozpowszechnienia przyczynił się Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, w którym znajduje się informacja: Pierwotny drewniany kościół mieli zburzyć Węgrzy, a dzisiejszy murowany wystawili podług Długosza (Lib. benefic. Dioec. crac.) w roku 1446 bracia Stanisław Cielątko (Czelanthco) doktór dekretaliów, scholastyk sandomierski i Mikołaj herbu Ciołek, który jest w r. 1442 wymieniony między kanonikami przemyskiemi. W utworze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis Jan Długosz w ogóle nie pisze jednak o początkach czy wczesnej historii parafii jasielskiej. Wzmianka o dziejach jasielskiego probostwa znajduje się w opisie dóbr prebendy zwanej jasielską, w krakowskim kościele św.