Ponieważ ci ostatni stanowili większość w Zgromadzeniu Narodowym, zdołali przeforsować swoje propozycje.
W lipcu 1879 Partia Konserwatywna sformowała dwa pierwsze rządy Księstwa Bułgarii, na czele których stanęli kolejno Todor Burmow i Kliment Tyrnowski. W składach obu gabinetów znalazł się rosyjski oficer Piotr Parensow, który objął urząd ministra wojny. Mimo posiadania władzy konserwatyści przegrali pierwsze wybory parlamentarne przeprowadzone w październiku i w kwietniu 1880 swój rząd utworzyli liberałowie. Sposób, w jaki ci ostatni zarządzali krajem, nie odpowiadał księciu Aleksandrowi I, który żądał dla siebie znacznie szerszych uprawnień od zagwarantowanych mu w konstytucji. W kwietniu 1881 monarcha zorganizował zamach stanu i powołał rząd tymczasowy, do którego zaprosił konserwatystów, zaś w lipcu zwołał Wielkie Zgromadzenie Narodowe w celu zawieszenia Konstytucji Tyrnowskiej i uchwalenia specjalnych książęcych pełnomocnictw. Do konstytuanty nie zostali dopuszczeni liberałowie, w związku z czym działacze Partii Konserwatywnej zdobyli większość mandatów i przegłosowali projekt monarchy. Wkrótce potem Aleksander I powołał nowy gabinet, w którym urzędy ministerialne objęli rosyjscy oficerowie, niezależni eksperci oraz konserwatyści.