To cesarz Ferdynand I, ostatecznie 29 kwietnia 1844 roku nadał mu tytuł „hrabia von Meran”, podnosząc w ten sposób jego status i umożliwiając dziedziczenie tego tytułu również jego męskim spadkobiercom, którzy ze względów dynastycznych nie mogli nosić nazwiska „Habsburg-Lorraine”, jak byłoby to w przypadku zwykłego małżeństwa.
Wybór tytułu był motywowany faktem, że rodzina na stałe mieszkała w zamku Scena (zakupionym w 1845 roku), dokł
adnie w okolicach Merano, ale jednocześnie istniała również chęć wzmocnienia więzi z Tyrolem. Dzięki tej koncesji hrabiowie Merano uzyskali miejsce w Izbie Lordów Austrii. Jan mógł nabyć szereg posiadłości dzięki uzyskanym wysokim dochodom, takim jak dawny klasztor augustianów w Stainz w Styrii (zlikwidowany w 1785 roku), który został przekształcony w zamek mieszkalny dla niego i jego rodziny. W latach 1841-1843 Jan zbudował również Palais Meran w Grazu.
Po śmierci Jana Habsburga w 1859 roku, jego następcą został jego syn Franciszek. Do bezpośrednich potomków hrabiów Merano należą znani bracia Nikolaus Harnoncourt, Philipp Harnoncourt, Karl Harnoncourt i Franz Harnoncourt,a także niemiecki polityk Karl-Theodor zu Guttenberg.
Zobacz też dynastia habsbursko-lotaryńska
Bibliografia F. Menges, Meran (Adelsfamilie), w: Neue Deutsche Biographie, Bd 17, Berlin 1994, s. 111
Linki zewnętrzne Genealogia hrabiów von Meran (ang.) - M. Marek, Genealogy.Eu
M !