Przy ościeżach usytuowane są monumentalne posągi apostołów oraz proroków starotestamentowych. Figury te stoją na kolumnach. Posąg świętego Jakuba Większego zdobi trumeau. Patron świątyni w prawej ręce dzierży rozwinięty zwój z łacińską inskrypcją Misit me Dominus (Pan mnie tu posłał), podpiera się laskę pielgrzyma, którą trzyma w lewej ręce. Trzon kolumny na której stoi święty zdobią reliefy z przedstawieniem Drzewa Jessego na kapitelu zaś ukazano Trójcę Świętą. Wyróżnienie Świętego Jakuba nie wiązało się wyłącznie z patrocinium świątyni, lecz także z funkcją Pórtico da Gloria. Istotny był w średniowieczu gest, jednym z wyrazów dziękczynienia pielgrzymów było położenie dłoni na lewej stopie patrona.
Sfera piekła została zawarta w dolnej części portalu, ilustrują ją płaskorzeźbione demony. Dysproporcja pomiędzy sferą niebiańską i piekielną odpowiada ideowej treści którą jest zwycięstwo Zbawienia nad grzechem.