W 1964 roku wskutek operacji częściowo straciła słuch, rok później zakończyła karierę sceniczną. Po przejściu na emeryturę uczyła śpiewu na Victoria University w Wellington. Nagranie arii O my beloved father z opery Gianni Schicchi w wykonaniu Hammond sprzedało się w ponad milionie kopii i w 1969 roku zdobyło złotą płytę.
Do jej popisowych ról należały Leonora w Fideliu, Elżbieta w Don Carlosie, Violetta w Traviacie, Małgorzata w Fauście, Tatiana w Eugeniuszu Onieginie oraz partie tytułowe w Aidzie, Rusałce, Salome i Tosce. Została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego w stopniu oficera (1953), komandora (1963) i damy komandora (1974). W 1972 roku otrzymała krzyż komandorski Orderu św. Michała i św. Jerzego. Opublikowała autobiografię A Voice, a Life (Londyn 1970).
W młodości była aktywną golfistką, zdobyła mistrzostwo Nowej Południowej Walii w 1932, 1934 i 1935 roku, zaś w 1933 roku została wicemistrzynią Australii. Pisywała sprawozdania sportowe do prasy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Nowozelandzkie wokalistki Kategoria:Śpiewaczki operowe Kategoria:Soprany Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Christchurch Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego