paries jugularis).
Zawartość Przez przyśrodkowy odcinek dołu szyjnego przechodzą: nerw językowo-gardłowy, zatoka skalista dolna. Natomiast przez jego boczny odcinek: nerw błędny, nerw dodatkowy, żyła szyjna wewnętrzna, tętnica oponowa tylna.
Anatomia kliniczna Przez otwory szyjne odpływa 95% krwi z obszaru głowy. Otwory te charakteryzuje asymetria. Po stronie prawej średnia powierzchnia otworu szyjnego jest większa niż po stronie lewej. Schelling podczas badań pośmiertnych w 70% przebadanych czaszek znalazł większy otwór szyjny po stronie prawej. Jedynie w 28,5% dominował wielkością otwór szyjny lewy a tylko w 1,5% przypadków oba otwory szyjne były jednakowe. Różnice i zmienność w wielkości otworów szyjnych można zaobserwować także pod względem płci oraz wieku. U osób starszych otwory szyjne zwykle nieznacznie powiększają się, a w prawie 20% przypadków, częściej u mężczyzn prawy otwór szyjny może być nawet dwukrotnie większy od lewego. Może mieć to zasadnicze znaczenie podczas operacji, w których dochodzi do resekcji żyły szyjnej wewnętrznej (operacja Crile’a). Zdarza się, że podwiązanie żyły (zwykle obustronne) może spowodować gwałtowne zaburzenia krążenia mózgowego.
Podczas złamania podstawy czaszki szczelina złamania może przechodzić także przez otwór szyjny. W tym przypadku pojawić się może zespół charakterystycznych objawów zwanych zespołem Colleta-Sicarda.
Przypisy
Bibliografia
szyjny