Ryzyko powstające w wyniku spożywania żywności i wody zawierającej triklosan Triklosan do żywności może migrować pośrednio poprzez kontakt z przedmiotami, w których występuje triklosan. Triklosan został wykryty między innymi w wodzie pitnej w Południowej Kalifornii w poziomach odpowiednio 56 i 49 ng/l. Zakładając, że dorosła osoba konsumuje 2 litry wody na dzień, spożycie triklosanu jest oszacowan w 98 ng/osobę/dzień lub 1,4 ng/kg/dzień dla osoby dorosłej ważącej 70 kg. Porównując tę wartość spożycia do wybranej dawki referencyjnej dla triklosanu (0,3 mg/kg/dzień lub 300 000 ng/kg/dzień), spożycie triklosanu w wodzie pitnej na podstawie wartości zmierzonej w badaniu Loraine i Pettigrove nie stanowi zagrożenia. Triklosan rozkłada się ze średnim okresem półtrwania wynoszącym 5,2 ± 1,7 dni..
Los triklosanu w środowisku i ryzyko dla środowiska Triklosan jest usuwany ze środowiska głównie poprzez fotodegradację. Rozkłada się on pod wpływem światła słonecznego, jak również promieni UV, zarówno w ściekach, jak i w wodzie. Półokres rozpadu to 41 minut. Rozkład pod wpływem światła i promieni UV prowadzi często do powstania bardzo niebezpiecznych substancji. W doświadczeniach potwierdzono tworzenie się aż ośmiu fotoproduktów.