Po wojnie kontynuował naukę w szkole średniej. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Mieszka I w Szczecinie, gdzie w 1948 zdał maturę. Studiował ekonomię i socjologię w Poznaniu (ukończył w 1953). W latach 1949–1951 pracował w redakcji „Gazety Poznańskiej”, a w latach 1956–1959 był zastępcą redaktora naczelnego „Tygodnika Zachodniego”. Należy do tzw. pokolenia „Współczesności” – w 1951 debiutował powieścią Wyspa ocalenia, zaprezentowaną na falach Polskiego Radia. Publikował utwory w tygodniku „Ziemia i Morze” w latach 1956–1957.

Od 1959 w Warszawie, był m.in. kierownikiem Studia Współczesnego Teatru Polskiego Radia (od 1961). Stracił pracę w radiu po wydarzeniach marca 1968. W 1971 wyjechał z Polski. Najpierw na stypendium Pen Clubu do Francji, a potem do Niemiec na stypendium Uniwersytetu Sztuki w Berlinie Zachodnim. W maju 1973 uzyskał w Republice Federalnej Niemiec azyl polityczny. Został szefem działu kulturalno-literackiego Radia Wolna Europa.

Od 1948 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej (później Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej);