Matija Čop ze swoją znajomością 19 języków obcych (wśród nich był m.in. język albański) stał się najbardziej wykształconym Słoweńcem tamtych czasów. Dzięki takiej pozycji miał wpływ na swoich przyjaciół i ich działalność, a przede wszystkim na Franca Prešerena, który pod wpływem Čopa zmienił styl swojego pisania. Za radą Čopa Prešeren zaczął stosować romańskie formy poetyckie oraz pisał w tercynach. Skomponował pierwsze sonety, dzięki czemu otworzył nowe możliwości słoweńskiej poezji.
We Lwowie nie chciał dłużej przebywać, gdyż jego nadzieje oraz prośby o pracę jako profesora estetyki i poetyki na uniwersytecie zostały odrzucone. Wrócił do Lublany, gdzie powrócił do pracy nauczycielskiej w gimnazjum. W tym czasie Čop poświęcał się lekturze swoich ulubionych autorów.
Matija Čop był powiązany również z almanachem Kranjska čbelica. Był redaktorem oraz autorem kilku artykułów, które zostały opublikowane w tym piśmie. Kranjska čbelica była głównym środkiem przekazu utworów Franca Prešerena. Owocem przyjaźni oraz współpracy Čopa z Prešerenem jest przede wszystkim elegia Slovo od mladosti, cykl Ljubezenske sonetje oraz satyra programowa Nova pisarija Franca Prešerena.