Zaangażował się osobiście w powołaniu do życia dyktatury Mariana Langiewicza i w sprawie odrzucenia carskiej amnestii. Bank jego kredytował różne operacje związane z organizacją oddziałów galicyjskich i sprowadzaniem broni. W tym okresie „Czas” wspierał działania Rządu Narodowego. Po ogłoszeniu stanu oblężenia w Galicji wycofał się ze stosunków z konspiracją. Kolekcjoner dzieł sztuki, od 1858 członek dyrekcji Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

W latach 1861–1863 oraz 1866–1870 zasiadał w Radzie Miasta Krakowa, z jego inicjatywy powstała w 1862 r. targowica miejska w Krakowie. Z nominacji namiestnika Agenora Goluchowskiego był w 1859 jego mężem zaufania w komisji opracowującej zasady nowej ustawy gminnej. W latach 1861–1866 był posłem do Sejmu Krajowego I kadencji, wybranym w kurii II, z Krakowskiej Izby Handlowej i PrzemyslowejStanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa 1993, Wykaz Członków Sejmu krajowego królestwa Galicyi i Lodomeryi, tudzież wielkiego xięstwa Krakowskiego 1863, Lwów 1863. Był również posłem do austriackiej Rady Państwa I kadencji (11 maja 1861 - 20 września 1865) wybranym przez Sejm w kurii II. W parlamencie austriackim był członkiem frakcji posłów konserwatywnych Koła PolskiegoJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996,.