Konfigurowalność Vim jest edytorem dającym się w dużym stopniu konfigurować. W efekcie Vim może być surowy i nieprzyjazny jak jego protoplasta lub przeciwnie: cieszyć intelekt i oko bogactwem funkcji czy kolorów (patrz dla wiki). Informacja o bieżącym trybie pracy wyświetlana jest w ostatniej linii ekranu. Można ją włączyć specjalną zmienną. Odpowiednie polecenie wydaje się w trybie Ex :set showmode (lub krócej: :se smd) – zobacz :h smd). Powyższe polecenie, jak i większość innych, można dopisać do pliku konfiguracyjnego wczytywanego w czasie inicjalizacji. W systemach klasy GNU/Linux i Unix plik .vimrc znajduje się w katalogu domowym użytkownika. W systemach MS-DOS i Win32 odpowiada mu _vimrc (zob. :h vimrc).
Ograniczenia edytora Mimo swoich imponujących możliwości – zwłaszcza w zakresie automatycznego przetwarzania tekstu – Vim standardowo oferuje dość ograniczone wsparcie dla operacji na pionowych blokach. Przy czym o ile skopiowanie pionowego bloku tekstu nie jest żadnym problemem (w trybie VISUAL BLOCK, włączanym kombinacją , względnie w trybie symulowania klawiszy edytorów firmy Microsoft), to już zastąpienie takim blokiem w trybie REPLACE innego bloku z reguły nie przynosi spodziewanego rezultatu.