W tym czasie Debauvais ogłosił w Berlinie utworzenie bretońskiego rządu na uchodźstwie (Bretonische Regierung), który oficjalnie został uznany przez władze III Rzeszy. Obaj działacze bretońscy dostali paszporty bezpaństwowców i prawo swobodnego poruszania się w granicach Rzeszy. Po zwycięstwie wojsk niemieckich w kampanii francuskiej pod koniec czerwca powrócili oni do okupowanego kraju. W lipcu na kongresie w Pontivy powołali Bretoński Komitet Narodowy i założyli pismo „L'Heure Bretonne", które zastąpiło „Breiz Atao”. W październiku F. Debeauvais zachorował na gruźlicę, w związku z czym wycofał się z działalności politycznej, choć jeszcze do końca 1940 r. starał się działać w Bretońskim Komitecie Narodowym. Po powrocie do zdrowia w latach 1941–1943 był sekretarzem Celtyckiego Instytutu Bretanii. Od stycznia 1944 r., po nawrocie gruźlicy, leczył się w klinice w Colmarze. Poparł utworzenie przez Célestina Lainé’a bretońskiej formacji SS pod nazwą Bezen Perrot. Krótko przed śmiercią wysłał swojego syna do Hitlerjugend w Zillisheim.

Kategoria:Francuscy dziennikarze Kategoria:Bretońscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci we Francji Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Nacjonaliści bretońscy