uzyskał stopień doktora za rozprawę Kompozycja utworów dramatycznych Stanisława Wyspiańskiego. W 1964 – uzyskał stopień doktora habilitowanego i w tym samym roku tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1969 r. został profesorem zwyczajnym (Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie). W latach 1970–1978 wykładał historię literatury polskiej na Uniwersytecie w Amsterdamie.
Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (1964/1965 sekretarz generalny Towarzystwa). Laureat Nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie w 1987 rokuLista laureatów – 1951-2011.
Wybrane publikacje Tomiki poezji Pęknięty tor (Brasław 1937) Pięścią w twarz. Kwiatami pod nogi. (Brasław 1939) Ręce od brzegu (1943) Brzozom w płomieniach (1945) Powroty (1947) Rysy na pustce (1953) Lipowy witraż (1954) Odsyłacz w bezsens (1955) Krawędzie(1956) O kobietach, diabłach i rycerzu. Igraszka poetycka (1964) Poranki i studia (1964) Spod Gwiazdozbioru Wielkiego Psa (1987)
Proza Koła w mgławicach (mikropowieść) (1993)