Po wyzwoleniu Paryża miał zostać tam przeniesiony wraz z całą muzyczną infrastrukturą. 15 grudnia 1944, wcześniej niż jego muzycy, wyleciał małym, jednosilnikowym samolotem Noorduyn Norseman do Francji. Samolot zaginął w nieznanych okolicznościach nad kanałem La Manche. Plan lotu zakładał lot na niskiej wysokości, z uwagi na powracające bombowce B-17 znad Francji. Dwie załogi bombowców zameldowały o awarii drzwi komory bombowej i o zrzucie bomb do kanału La Manche. Być może samolot z Glennem Millerem został trafiony taką bombą.
Orkiestra już bez swego lidera dała szereg koncertów w wyzwolonej Europie.
W 1983 brat muzyka, Herb, ogłosił, że Miller nie zginął w katastrofie lotniczej, lecz zmarł następnego dnia w szpitalu na raka płuc. Herb Miller twierdził, jakoby to on sam miał sfabrykować historię o katastrofie samolotu, gdyż jego brat chciał "umrzeć jako bohater". Biografia Millera nie potwierdza tej historii.
Największe przeboje „In the Mood” „Chatanooga Choo Choo” „(I’ve Got a Gal In) Kalamazoo” „Moonlight Serenade” „Little Brown Jug” „St. Louis Blues March” „Star Dust”
Przypisy
Linki zewnętrzne Tajemnica śmierci Glenna Millera
Kategoria:Amerykańscy bandliderzy jazzowi Kategoria:Amerykańscy puzoniści jazzowi Kategoria:Amerykańscy muzycy swingowi Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych na morzu otwartym Kategoria:Zaginieni Amerykanie Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1944