II Rzeczpospolita Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości ponownie zaangażował się w działalność NZR, na zjeździe w 1919 r. został członkiem Rady Głównej. Rok później brał udział w Kongresie Zjednoczeniowym Narodowego Związku RobotniczegoStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 571. i Narodowego Stronnictwa Robotników, w wyniku którego powstała Narodowa Partia Robotnicza, której w 1921 r. został wiceprezesem.

Prawdopodobnie nie pełnił czynnej służby wojskowej podczas wojny polsko-bolszewickiej, gdyż kierował szpitalem w Tarnowie. Natomiast w Drugiej Liście Oficerów Rezerwowych WP, wydanej w 1922 r., w korpusie Służby Zdrowia został wymieniony jako porucznik w poz. 354. W Roczniku Oficerskim z 1923 r. pojawia się jako major rezerwy (poz. 411) z przydziałem do 1. Batalionu Sanitarnego w Warszawie ze starszeństwem z 01.06.1919 r. W 1934 r. pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Był przydzielony do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego.